Zwierzacie się, szukacie pomocy, chcecie uciec,
Myślicie o samowładztwie nad przejściem na drugą stronę,
Mówicie, że inni by nie wytrzymali gdyby Was poznali,
Wstydzicie się, chcecie zrozumienia, miłości, przytulenia,
Odchodzicie, patrzycie na tych, którzy odeszli,
Płaczecie, krzyczycie, spacerujecie, śpiewacie,
Udajecie, zakrywacie wszystko śmiechem,
Nie chcecie nikogo znać, jesteście sami,
Jesteście egoistami, jesteście opiekuńczy,
Jesteście za dobrzy, jesteście wykorzystani, wykorzystujecie.
Jesteście duszami towarzystwa, jesteście samotnikami.
Nie chcecie tego okresu rozpoczętego od klapsa, płaczu, samotności
I zakończonego płytą z kamienia wśród całej reszty kamienic.
I pragniecie trwać, biec, płodzić, wychowywać,
Zarabiać, wyjeżdżać na wakacje, narzekać na polityków,
Zachwycać się jednostkami, współczuć chorym, oceniać zbrodniarzy.
Skąd ja to znam?
Może z życia...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz