Od dziś do emerytury

W koło mnie morze chusteczek, na którym płynie

Tratwa pudełka, herbaty, książek, ołówków, długopisów.

Ból głowy, ból oczu, ból nosa, ból wszystkiego.

Wyspa łóżka, poduszek, kołdry.

Gdzieś w oddali poszukuje ratunku.

Spoglądając przez lunetę otwieranych rzadko oczu

Dostrzegam statek witaminy C, proszków na gardło, kaszel, katar.

Wreszcie cywilizacja.

Płynę do nich wpław, ledwo łapię oddech miedzy kolejnymi wynurzeniami

Z kołdry i chusteczek.

Dopływam, pomocna dłoń syropu stara się mi pomóc.

Jednak na nic syrop, tabletki, proszki.

Odpływam, pakuję plecak, przygotowuję się na jutrzejszą wyprawę.

Jutro zamierzam dotrzeć i utrzymać się na szczycie pewnej góry nazywanej Liceum.

Mam nadzieję, że grasujące tam yeti, wilki, niedźwiedzie, rysie, tygrysy i cała reszta

Tak zwanych pedagogów oraz uczniów mnie nie pożre.

Jak dobrze pójdzie to może nawet przejdę się do węża Eskulapa, może jego recepty pomogą.

A kolejne dni to wspinaczki po paśmie gór zwanego Tygodniem.

Dwa dni w schronisku Weekend i kolejna podróż.

Najciekawiej zapowiada się majowy spływ kajakowy o wdzięcznej nazwie Matura.

Mam nadzieję, że przynajmniej przez późniejsze cztery miesiące wskoczę do biblioteki

By wyjść z niej i podążyć na pielgrzymkę studiów, kierującą mnie do aplikacji.

Potem zapowiada się łatwiej.

Takie tam życie zawodowe.

Skończę w szpitalu dla moli sztuki ze stałym dostępem do emerytury.